Γιος αγρότη, μεγαλωμένος στην περιοχή του Ορχομενού, μέσα στις καλλιέργειες βαμβακιού, ο Θόδωρος Χριστοδούλου όχι μόνο σπούδασε για να συνεχίσει να βοηθά στην ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα, αλλά ενστερνίστηκε από την αρχή της πορείας του την τεχνολογία, πιστεύοντας ότι μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΥΡΑΤΙΔΗ
ymouratides@gmail.com
«Τα έσοδα της οικογένειάς μου από τις καλλιέργειες ήταν αυτά που με βοήθησαν να κάνω τις σπουδές μου, αρχικά στη Φλωρεντία, όπου ολοκλήρωσα τα δύο πρώτα έτη, και στη συνέχεια στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας, από όπου και αποφοίτησα» λέει ο Θόδωρος Χριστοδούλου με μια ηρεμία διαφορετικής φύσης, πιο φιλοσοφημένη από αυτή που θα περίμενε κάποιος από έναν επιχειρηματία. Σχεδόν αμέσως μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του ο Θ. Χριστοδούλου ξεκίνησε την επιχειρηματική δραστηριότητά του, καθώς αυτός ήταν ο σκοπός του από την αρχή. Οπότε το 1999 άνοιξε το πρώτο μαγαζί αγροεφοδίων στην κωμόπολη του Ορχομενού.
Στρατηγικό σημείο
Το 2006 η επιχείρηση ήδη είχε αναπτυχθεί σημαντικά, οπότε αποφασίστηκε η μεταφορά της έδρας της στο σημείο που βρίσκεται σήμερα, στο 4ο χλμ. του δρόμου που συνδέει τον Ορχομενό με τη Λιβαδειά, το οποίο, όπως λέει, «είναι ένα στρατηγικό σημείο γιατί ενώνει τρεις περιοχές, τον Ορχομενό, τη Λιβαδειά και τη Χαιρώνεια. Και ανάλογο είναι και το πελατολόγιό μας. Εχουμε πελάτες ακόμα και ανθρώπους που έχουν σπίτια στο Λιβάδι, κοντά στην Αράχοβα, οι οποίοι χρειάζονται προϊόντα για να φροντίζουν τους κήπους τους».
Από την πρώτη στιγμή η επιχείρηση ασχολήθηκε με την παροχή υπηρεσίας σε αγρότες, αξιοποιώντας τη γνώση της στη χρήση της πληροφορικής τεχνολογίας. Ετσι υποστήριζε τους αγρότες σε καταθέσεις φακέλων για σχέδια βελτίωσης και αργότερα παρέχοντας συμβουλές για αγροτικές επιδοτήσεις μέσω χρηματοδοτικών προγραμμάτων.
Οι καλλιέργειες της περιοχής
Το 1999, που ξεκίνησε τη λειτουργία της η επιχείρηση, στην περιοχή καλλιεργούνταν κυρίως βαμβάκι, σιτηρά, ντομάτα, καλαμπόκια και τριφύλλια. Σήμερα η εικόνα είναι πάνω κάτω η ίδια. Ωστόσο ο Θόδωρος Χριστοδούλου δεν θεωρεί ότι αυτό είναι θετικό. Ο λόγος είναι ότι πλέον το βαμβάκι, το οποίο καλλιεργείται στην περιοχή και πριν από το 1900, αν και απορροφάται ακόμα στο σύνολό του από τα εκκοκκιστήρια που συνεχίζουν να λειτουργούν, διατίθεται σε πολύ χαμηλή τιμή, με αποτέλεσμα να υπάρχει οικονομικό πρόβλημα για τους αγρότες που έχουν επιλέξει αυτήν την καλλιέργεια. Η κατάσταση έχει γίνει ακόμα δυσκολότερη τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της αύξησης στις τιμές των καυσίμων και των λιπασμάτων. Οπως λέει ο Θ. Χριστοδούλου: «Η κρίση του βαμβακιού, η οποία οδήγησε κατόπιν ελέγχων της Ε.Ε. σε κλείσιμο κάποιων εκκοκκιστηρίων, δεν λειτούργησε για τους περισσότερους αγρότες ως κίνητρο για να στραφούν προς κάποια άλλη καλλιέργεια, όπως, για παράδειγμα, δενδρώδεις καλλιέργειες ή θερμοκήπια».
Ελιές, φιστικιές και αμύγδαλα
«Μάλιστα, οι αγρότες που επέλεξαν τότε να στραφούν σε άλλες καλλιέργειες τα κατάφεραν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα. Οι δενδρώδεις αυτές καλλιέργειες είναι κυρίως η ελαιοποιήσιμη ελιά, οι φιστικιές και τα αμύγδαλα. Επίσης, ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς που έφυγαν από το βαμβάκι στράφηκε στα σιτηρά, επειδή είχε επενδύσει σε μηχανήματα τα οποία θα μπορούσε να συνεχίζει να αξιοποιεί».
Αν και το μεγαλύτερο ποσοστό του πελατολογίου αφορά συμβατικές καλλιέργειες, η επιχείρηση έχει στο πελατολόγιό της και ένα ποσοστό βιολογικών καλλιεργητών. «Ανέκαθεν είχα στο πελατολόγιό μου αγρότες που είχαν επιλέξει τη βιολογική καλλιέργεια, οπότε αυτή ήταν και μια ευκαιρία να πάρω γνώση σχετικά με τα βιολογικά σκευάσματα» λέει ο κ. Χριστοδούλου και συμπληρώνει: «Μέχρι το 1999 πρακτικά δεν υπήρχε στην περιοχή μας βιολογική καλλιέργεια. Τότε όμως ανακοινώθηκαν κάποια προγράμματα που την επιδοτούσαν και έτσι κάποιοι αγρότες στράφηκαν προς αυτήν την κατεύθυνση. Να υπενθυμίσω ότι τότε η βιολογική παραγωγή στην Ελλάδα ήταν μόλις στο 4% της συνολικής, όταν ο μέσος όρος της Ευρώπης ήταν κοντά στο 17%».
Βιολογικά κηπευτικά
Τα βιολογικά προϊόντα που τράβηξαν τότε το ενδιαφέρον των αγροτών ήταν κυρίως τα φυλλώδη κηπευτικά. Παλαιότερα στην περιοχή υπήρχαν πολλές καλλιέργειες με φυλλώδη κηπευτικά, τώρα όμως, όπως λέει ο Θόδωρος Χριστοδούλου, «οι καλλιέργειες αυτές έχουν συγκεντρωθεί στα χέρια λίγων αγροτών, το οποίο είναι θετικό όσον αφορά την οικονομία κλίμακας». Αργότερα υπήρξε ενδιαφέρον και για ζωική βιολογική παραγωγή, οπότε κατ’ επέκταση υπήρξε ενδιαφέρον και για βιολογικό τριφύλλι ως βασική ζωοτροφή.
Οσον αφορά το μέλλον της επιχείρησης, και τα δύο παιδιά του έχουν επιλέξει σπουδές που θα μπορούσαν να τα βοηθήσουν να αναλάβουν τα ηνία της. Ωστόσο, όπως λέει ο Θ. Χριστοδούλου, «ούτε πίεσα τα παιδιά μου προς αυτήν την κατεύθυνση και ούτε θα απαιτήσω να συνεχίσουν την επιχείρηση που έχω δημιουργήσει».
Ο κάμπος της Κωπαΐδας ποτίζεται από την αρχαιότητα
Υπάρχουν ευρήματα που αποδεικνύουν ότι ο κάμπος της Κωπαϊδας ποτιζόταν από την αρχαιότητα. Η λίμνη της Κωπαΐδας, η οποία έχει αποξηρανθεί τρεις φορές στο παρελθόν, είναι μία από αυτές τις αποδείξεις. Σήμερα το πρόβλημα είναι η παλαιότητα των υποδομών άρδευσης, αλλά με συνεννόηση και συνετή χρήση είναι διαχειρίσιμο. Κυρίως το βαμβάκι και το καλαμπόκι έχουν ανάγκη σε νερό και ποτίζονται, κατά μεγάλο ποσοστό, από την Υλίκη, που είναι ένας μεγάλος ταμιευτήρας. Ωστόσο, όταν η Αθήνα έχει αυξημένες ανάγκες σε νερό, δίνεται προτεραιότητα στους ανθρώπους σε σχέση με τις καλλιέργειες και τότε τα πράγματα δυσκολεύουν.
Τα ποντίκια τρώνε τη μηδική
Για λόγους που δεν έχουν ακόμα διερευνηθεί υπάρχει μια σημαντική έξαρση του πληθυσμού ποντικιών στον κάμπο της Κωπαΐδας, με αποτέλεσμα να απειλούνται κυρίως οι καλλιέργειες της μηδικής. Προσωρινά, οι απώλειες δεν είναι γενικευμένες, αλλά υπάρχουν περιοχές που οι αγρότες κάνουν λόγο για σημαντικές ζημιές και, όπως είναι αναμενόμενο, απαιτούν διερεύνηση και επίλυση του προβλήματος. Η μηδική του κάμπου της Κωπαΐδας χρησιμοποιείται για την παραγωγή ζωοτροφών, οπότε οι απώλειες είναι πιθανό να οδηγήσουν σε αύξηση των τιμών τόσο στην πρώτη ύλη όσο και στο τελικό προϊόν.
«Είμαστε οι πρώτοι που έφτιαξαν ηλεκτρονικό κατάστημα αγροεφοδίων»
Πριν από το 2016 δεν υπήρχε ψηφιακό κατάστημα που να πουλάει αγροεφόδια. Εμείς δημιουργήσαμε πρώτοι τη σελίδα www.agricenter.gr, όπου ο αγοραστής μπορεί να επιλέξει από μια μεγάλη γκάμα αγροεφοδίων, να ολοκληρώσει την παραγγελία και κατόπιν να τα παραλάβει στον χώρο του.
«Μπορεί να ακούγεται παράξενο, αλλά πλέον έχουμε και μόνιμους πελάτες σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως, για παράδειγμα, στη Σαντορίνη, όπου μπορεί ένα γεωπονικό κατάστημα να μην έχει σε διαθεσιμότητα προϊόντα που έχουμε εμείς» λέει ο Θόδωρος Χριστοδούλου.
Βγαίνει το έργο μαζί με τα μεταφορικά;
«Ναι, βγαίνει γιατί το ψηφιακό κατάστημα, που έχει χαμηλότερο λειτουργικό κόστος, μας επιτρέπει να μειώνουμε κάπως την κερδοφορία και επιπλέον στις περιοχές που απευθυνόμαστε συνήθως τα ίδια αγροεφόδια έχουν υψηλότερες τιμές. Για να πετύχουμε ακόμα καλύτερα αποτελέσματα, έχουμε κάνει και συνεργασίες με μεταφορικές εταιρίες, οι οποίες μας δίνουν καλύτερες τιμές, και αυτό μας δίνει ακόμα μεγαλύτερα περιθώρια».
Το πολύτιμο εργαλείο
Γενικά, ο Θόδωρος Χριστοδούλου έχει μια διάθεση να επενδύει σε νέες τεχνολογίες. Οπως λέει: «Πιστεύω ότι η τεχνολογία είναι ένα πολύτιμο εργαλείο, που άμεσα και έμμεσα μπορεί να βελτιώσει την εικόνα του πρωτογενούς τομέα». Και δεν μένει μόνο στις σκέψεις. Για παράδειγμα, στον συμβουλευτικό τομέα η εταιρία έχει εξαρχής χρησιμοποιήσει εξειδικευμένο λογισμικό για να φέρνει σε πέρας τις υπηρεσίες προς τους αγρότες.
Στο άμεσο μέλλον ο Θόδωρος Χριστοδούλου σκέφτεται να επενδύσει σε υπηρεσίες με drone. Οπως σημειώνει, «είμαστε κοντά στη θέσπιση σχετικής νομοθεσίας για να χρησιμοποιούμε τα drones και σε συμβατικές καλλιέργειες», και συμπληρώνει: «Για τον ψεκασμό καλαμποκιών το drone είναι μονόδρομος, καθότι οι άλλες λύσεις που υπάρχουν είναι και ακριβότερες και δεν έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα. Επίσης, η πίεση των ψεκαστήρων των drones και ο στροβιλισμός που δημιουργούν οι έλικες βοηθούν ώστε το σκεύασμα να πάει και στα χαμηλότερα φύλλα. Οπότε είναι μεγάλη η ποικιλία καλλιεργειών που θα μπορούσαν να ωφεληθούν, όπως τα αμπέλια για παράδειγμα, τα οποία συχνά βρίσκονται και σε δύσβατα σημεία».
Τα λόγια του δείχνουν ότι έχει μελετήσει πολύ καλά την αγορά του εξωτερικού, καθώς ήδη στη Γαλλία η νομοθεσία έχει αρχίσει να αφήνει κάποια «παράθυρα» για χρήση drones σε συμβατικές καλλιέργειες, ενώ εφαρμογές με drones που έγιναν στη Σαντορίνη έδωσαν πολύ καλά αποτελέσματα.
Ακριβής αναγνώριση ασθενειών
Ακόμα μία επένδυση που είναι προγραμματισμένη για το μέλλον είναι ένα σύστημα που θα επιτρέπει τη γρήγορη και ακριβή αναγνώριση ασθενειών, χωρίς να είναι απαραίτητη η αποστολή δειγμάτων σε εργαστήρια. Οπως με όλες τις τεχνολογίες, αρχικά υπάρχουν δυσκολίες, αλλά καθώς περνά ο καιρός τα προβλήματα λύνονται και επίσης η τεχνολογία γίνεται πιο φθηνή, ώστε το κόστος της να είναι υποφερτό από τους χρήστες, όπως οι αγρότες στη συγκεκριμένη περίπτωση.
ellinasagrotis.gr
